Vereniging voor Pianotechnici Nederland

Vereniging voor Pianotechnici Nederland

Lettertype vergroten Lettertype verkleinen Lettertype reset

Vereniging voor Pianotechnici Nederland

 

De Vereniging voor Pianotechnici Nederland is opgericht in 1995. Zij heeft leden in Nederland en België. Het lidmaatschap staat open voor personen, die beroepsmatig als pianotechnicus werkzaam zijn of zijn geweest, en voor leerlingen van een erkende vakopleiding.
De VvPN streeft ernaar de technische kwaliteiten van pianostemmers en pianotechnici te vergroten. Dit probeert zij op verschillende manieren te bereiken. Lees meer hierover bij "Over de VvPN".

Laatste Nieuws:

Europiano Congres 20 tot 24 mei in Italië

door Michiel van Loon

Het was van 20 Mei tot 24 mei in Cavalese Congres 2018 in Cavalese in Italië.

Ik ben nu meerdere keren naar een Europiano congres geweest en elke keer denk ik weer waarom zoveel anderen niet gaan.
Maar ook deze keer was het aantal deelnemers over de tweehonderd waardoor het een succes genoemd kan worden.
Ik vind het altijd weer geweldig om collega’s uit zoveel verschillende landen te ontmoeten, te leren kennen en met sommigen echt bevriend te raken. Doordat ik in het Europiano bestuur zit is dat voor mij misschien wel wat anders, maar ook de andere 10 Nederlandse deelnemers zag ik veel in gesprek en visitekaartjes uitwisselen met collega’s uit Litouwen, Spanje, Duitsland, Italië, Frankrijk, Oostenrijk, Amerika, Canada, Engeland, Japan, Tsjechië, Polen, Zweden, Finland, Noorwegen, Denemarken, Zwitserland en natuurlijk onze geliefde Belgische vrienden.
Er waren zeer interessante en minder interessante lezingen en demonstraties. De voordracht van Arjen Reeser mag zeker genoemd worden als zeer succesvol. Hij kreeg veel reacties en vragen na afloop van zijn verhaal over het vervangen van zangbodems.
De lezing over Bartelomeo Christofori vond ik zo slaapverwekkend dat ik er bij weggelopen ben . Bovendien, iedereen die zich een beetje verdiept heeft in de ontstaansgeschiedenis van de piano kent dit verhaal wel. Maar het gaf weer gelegenheid om even een wandeling door het mooie stadje Cavalese te maken en een klein wasje te doen op mijn hotelkamer.
Ook een topper vond ik de lezing van Leonardi, over de zin, onzin, nut en behandeling van voor en achter duplex.
Het concert op twee Fazioli concertvleugels begon naar mijn smaak een beetje saai maar ontaardde uiteindelijk in spetterende en sprankelende uitvoeringen en improvisaties van bekendere werken uit het klassieke en jazz repertoire. De bewerking van Tea for Two van Yves Joumans deed sterk denken aan de virtueuse uitvoeringen van Art Tatum en Oscar Peterson.
Op de een na laatste dag hadden we een bezoek aan de nieuwe Fazioli fabriek. Een aantal autobussen bracht ons in een drie uur durende rit door het facinerende landschap van de Dolomieten naar de fabriek in Sacile. De rondleiding werd onder meer gedaan door de zoon van Paolo Fazioli. Het is een fabriek als geen ander, zo schoon en efficiënt.
De morgen van de laatste dag hebben we in een klein groepje de nabij Cavalese gelegen fabriek van Ciresa bezocht. Dit was gelukt omdat ik de baas Fabio Ogbigneni al wat langer ken en even lief aangekeken heb. We moesten daar wel al om acht uur aan de poort staan om de lezing van Leonardi niet te missen.
De firma Ciresa maakt klankhout voor diverse muziekinstrumenten en leveren dit aan de muziekindustrie.
Het is onvoorstelbaar hoeveel prachtig hout ze daar hebben liggen om na voorbewerking lang opgeslagen te blijven om te rijpen tot mooi klankhout voor piano’s, violen, contrabassen en cello’s.

Foto's vind je hier.

In de pauze werd er een Spaanse noviteit gepresenteerd, een Diaphano. Het lijkt op een grote celesta, maar hier slaan pianohamers tegen grote stemvorken en wordt het geluid versterkt via klankbuizen.


Naar het nieuwsoverzicht